Jezioro Lubygość
Rezerwat został
utworzony w 1962 roku, ma powierzchnię 70,85 ha i jest rezerwatem
krajobrazowym.
Rezerwat obejmuje rynnowe jezioro Lubygość o powierzchni ok. 18 ha i otaczający
je naturalny las, a celem ochrony jest zachowanie walorów przyrodniczych i
krajobrazowych.
Wzdłuż brzegów jeziora, wężej lub
szerzej, ciągną się wilgotne lasy o charakterze łęgów lub olsów, a na
otaczających zboczach przeważa kwaśna (uboga) buczyna niżowa. Drzewostan
mieszany tworzą dęby, buki i sosny osiągające wiek około 200 lat.
Na obszarze rezerwatu stwierdzono ponad
270 gatunków roślin naczyniowych, spośród których 5 podlega ochronie ścisłej:
grzybienie północne, paprotka zwyczajna, podrzeń żebrowiec*, widłak goździsty,
widłak jałowcowaty i wroniec widlasty* oraz 5 gatunków jest objętych ochroną
częściową: bluszcz pospolity, grążel żółty, konwalia majowa, kruszyna pospolita
i przytulia (marzanka) wonna.
Na
pniach starych buków spotyka się podlegające ochronie ścisłej porosty z rodzaju
brodaczka.
*gatunki o charakterze
podgórsko-górskim; także rosnący tutaj przetacznik górski.
Z ptaków lęgowych występuje gągoł -
kaczka gnieżdżąca się w dziupli i samotnik (brodziec).
Udostępnienie rezerwatu przyrody
wyznacza część turystycznej trasy znakowanego na czerwono szlaku pieszego PTTK
między leśniczówką Niepoczołowice, a Nową Hutą. Poprowadzony jest przez
rezerwat przyrody Szczelina Lechicka i południowym brzegiem jeziora Lubygość.
W tej części rezerwatu przy leśnej
drodze rośnie dąb szypułkowy objęty ochroną jako pomnik przyrody nr 941 oraz
widoczny jest cypel w przewężeniu jeziora zwany Rogiem Boruty (dawniej miejsce
widokowe Berta).
Na brzegu wschodniego krańca jeziora
Lubygość jest miejsce widokowe otwierające się na główny walor rezerwatu:
piękny wodno-leśny krajobraz. Nieco powyżej, na brzegu północno-wschodnim jest
dojście do groty żwirowo-zlepieńcowej wymywanej przez deszcze ze stromych zboczy
polodowcowych.
