O PARKU

Kaszubski Park Krajobrazowy został utworzony Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 15 czerwca 1983 roku. Obejmuje centralny obszar etniczny Kaszub, położony na Pojezierzu Kaszubskim. Powierzchnia KPK wynosi 33 202 ha, z czego większość zajmują użytki rolne 16 712 ha (50,3%), następnie lasy 11 230 ha (33,8%) oraz wody 3 430 ha (10,3%).

Teren parku znajduje się w granicach trzech powiatów (kartuskiego, kościerskiego, wejherowskiego)  oraz ośmiu gmin, z których Kartuzy, Chmielno, Sierakowice i Stężyca stanowią większość powierzchni Parku. Pozostała część należy do Somonina i Linii oraz marginalnie do Kościerzyny i Nowej Karczmy.

Otulina parku zajmuje powierzchnię 32 494 ha. Otacza ona prawie cały Park, brak jej w dwóch miejscach: na odcinku pokrywania się granicy Parku z granicą miasta Kartuzy oraz na północny zachód od Parku w gminie Cewice.

Kaszubski Park Krajobrazowy sąsiaduje z pięcioma obszarami chronionego krajobrazu: od północy z Obszarem Chronionego Krajobrazu Dolina Łeby, od zachodu
z Gowidlińskim Obszarem Chronionego Krajobrazu, od wschodu z Kartuskim Obszarem Chronionego Krajobrazu oraz Obszarem Chronionego Krajobrazu Doliny Raduni,
od południowego-zachodu z Przywidzkim Obszarem Chronionego Krajobrazu.

Obszary Natura 2000 obejmują 40 % powierzchni KPK:

a) wyznaczone specjalne obszary ochrony siedlisk

- PLH 220006 Dolina Górnej Łeby

- PLH 220014 Kurze Grzędy

- PLH 220027 Staniszewskie Błoto

b) projektowany PLH 220050 Uroczyska Pojezierza Kaszubskiego

c) wyznaczony obszar specjalnej ochrony ptaków - PLB 220008 Lasy Mirachowskie